Korespondencyjne Mistrzostwa Polski 2003 |
![]() |
Turniej nr. 3 - 10 marca 2003 |
|
| Rozdanie 27 |
| Dealer S OBIE PRZED |
||||
|
|
||||
Nasz System:
|
W |
N |
E |
S |
|
- |
- |
- |
1 |
|
2 |
3 |
pas |
4 |
|
pas |
pas |
pas |
1
co najmniej inwit do końcówki z fitem pikowym
Wspólny Język:
|
W |
N |
E |
S |
|
- |
- |
- |
1 |
|
2 |
3 |
pas |
4 |
|
pas |
4 |
pas |
pas |
|
pas |
1
forsing do dogranej z fitem pikowym2
cue-bid3
minimum forsingu
| Lp | (NS) | ile razy | wynik (NS) | % (NS) |
| 1 | -1400 | 1 | 0.10 | 0.01 |
| 2 | -300 | 3 | 4.49 | 0.36 |
| 3 | -200 | 3 | 11.07 | 0.88 |
| 4 | -150 | 1 | 15.46 | 1.23 |
| 5 | -100 | 11 | 28.63 | 2.27 |
| 6 | -50 | 23 | 65.94 | 5.23 |
| 7 | 100 | 1 | 92.28 | 7.32 |
| 8 | 130 | 1 | 94.47 | 7.50 |
| 9 | 140 | 1 | 96.67 | 7.67 |
| 10 | 150 | 2 | 99.96 | 7.93 |
| 11 | 170 | 4 | 106.54 | 8.46 |
| 12 | 300 | 8 | 119.71 | 9.50 |
| 13 | 400 | 5 | 133.98 | 10.63 |
| 14 | 420 | 293 | 461.00 | 36.59 |
| 15 | 430 | 2 | 784.73 | 62.28 |
| 16 | 450 | 141 | 941.66 | 74.73 |
| 17 | 460 | 2 | 1098.59 | 87.19 |
| 18 | 500 | 20 | 1122.73 | 89.11 |
| 19 | 590 | 13 | 1158.94 | 91.98 |
| 20 | 650 | 2 | 1175.40 | 93.29 |
| 21 | 690 | 2 | 1179.79 | 93.63 |
| 22 | 750 | 1 | 1183.09 | 93.90 |
| 23 | 800 | 31 | 1218.20 | 96.68 |
| 24 | 880 | 1 | 1253.32 | 99.47 |
| 25 | 1100 | 3 | 1257.71 | 99.82 |
| 26 | Śred. | 56 | 630.00 | 50.00 |
Niezależnie od znaczenia odpowiedzi kolorem przeciwnika (co
najmniej inwit czy forsing do dogranej) strona NS nie powinna w rozdaniu
tym wyjść poza bezpieczny szczebel końcówki. Po przesądzeniu przez N
dogranej (Wspólny Język) – jego partner ma obowiązek zgłosić
ekonomiczny cue-bid 4
. Teraz jednak N – z minimum forsingu
– powinien powstrzymać ewentualne dalsze zapędy e-S-a, zgłaszając
negatywne 4
.
W pierwszej chwili może się wydawać, iż końcówka pikowa
jest do obłożenia, jeśli gracz W zawistuje
A, pośle do przebitki
kiera, dojdzie do ręki
K i zagra jeszcze raz w kiera, którego jego partner
przebije. W ten sposób zostanie zniszczona lewa na
D, na którą rozgrywający
mógłby pozbyć się ze stołu przegrywającego trefla. To jednak, oczywiście,
iluzja, gdyż nawet po takiej obronie rozgrywający wyekspasuje obrońcy z
prawej
A, aby następnie, na wyrobiony w ten sposób honor karowy, wyrzucić
przegrywającego trefla (tym razem z ręki).
Co więcej, jeżeli obrońcy nie skasują szybko przebitki
kierowej, rozgrywający będzie w stanie zrealizować końcówkę pikową z nadróbką.
Powiedzmy, że pierwszy wist nastąpi w trefla. S zabije tę lewę, ściągnie
A K i wyjdzie z ręki singlową blotką karo. Jeżeli W wskoczy wówczas
K, przeciwnik wyekspasuje potem jego partnerowi
A i na dobre karo pozbędzie
się z ręki trefla (odda tylko
K i
A). A kiedy obrońca W dołoży
w pierwszej rundzie kar blotkę, rozgrywający wstawi z dziadka
D. E
pobije ją
A i będzie kontynuował treflem. Ale S przebije wtedy w ręce
dwie blotki karowe, wyrabiając waleta w dziadku. I tym razem zostanie wyrzucony
nań z ręki trefl, więc ostatecznie S znów weźmie lew jedenaście (w
tym wariancie rozgrywający odda jedynie dwa czerwone asy).
Minimaks teoretyczny: 4
(NS), 10 lew; 420
dla NS.