| Szanowny Panie Redaktorze,
Zebralem siły do tego, aby napisać Panu o Pana książce coś z pozycji miłośnika ( to chyba, w moim przypadku, stosowniejsze od - amatora, określenie. Amator wszak - szczególnie przez "A" - winien coś
porządnie umieć; "miłośnik" zaś wystarczy, że ... lubi. Czyż nie ?); miłośnika - właśnie - brydża.
I, choć wiem, że zabrzmieć to może kompletnie lawirancko - muszę rzec tak: Ja, po "pierwszym czytaniu", chciałem napisać Panu dokładnie część tego, co napisał znakomity Pan Martens o Pana kompetencjach brydżowej teoryji. Oczywiście, nie mogę poprzeć tego gruntowną dokumentacją, ale lubię czytać "o brydżu", trochę tego typu lektur mam za sobą i stanowczo obstaję przy swoim nowym odkryciu: Pan Izdebski w niczym nie ustępuje - jako twórca brydżteorii - nikomu !; mnie zaś jawi się jako nowy Goren lub przynajmniej Bergen. Albo - nasz Szurig + Sławiński. Ja jestem starym muzykiem, głównie belfrem, trochę też kompozytorem, trochę teoretykiem i wyczuwam - zdaje mi się stanowczo - odkrywczość i świeżość różnistych pomysłów (choćby dotyczyło to np. brydża ). A z tego mego punktu spojrzenia - wiem, że pomysły Pana są wspaniałe i godne jak najszerszego propagowania.
Boję się tylko, że nasz polski światek brydża ma zbyt silną postawę: "nasze ?; to chyba nic ciekawego". Bo jakby to było anglikańskie, amerykanske lub nawet germańskie - a, to co innego. Boję się, że polscy brydżyści dalej licytować będą po staremu - nie zdając sobie sprawy, że na podorędziu mają takie jak Pańskie cudeńka i wynalazki. Wcale nie uważam, że Pańskie wywody i ustalenia są trudne jakieś. Gdybym miał kiedyś grać Wspólnym Językiem, to na pewno wg "BB WI" (gdyby nadmiar skromności Pana dopadł - tłumaczy się: Biblii Brydżowej Władysława Izdebskiego). Mnie najbardziej "przydadzą się" rozdziały "rozważania o licytacji naturalnej". To są chyba te fragmenty Pańskiej pracy, które takiego jak ja czytelnika najbardziej nauczą licytacji brydżowej "w ogóle". Choć przeczuwam, że za jakiś czas (jak gruntowniej przetrawię Pański "WJ XXI") wykorzystam jakoś i inne - wspólnojęzykowe Pana recepty. Podobało mi się też, że zaczyna Pan od wytknięcia niedostatków WuJotów ostatnich czasów, ale znajduje Pan na nie - całkiem nie gorzkie - lekarstwa !
Marzy mi się, że niebawem popełni Pan rzecz przepełnioną swymi głębokimi przemyśleniami, wnikliwością oraz wiedzą, lekkim stylem narracji (właśnie, o tym jeszcze zapomniałem Panu wspomnieć; "WJ XXI" to niemal dowcipna książka !) i rzetelną "biblioteką" np. o SAYC'u. Albo - tzw.dalszy ciąg tzw. podstaw licytaji naturalnej. Jestem najgłębiej przekonany, że to właśnie Pan powinien taką pracę napisać. Z całą pewnością nikt tego w Polsce lepiej od Pana nie zrobi.
Niektórych stać na to No tak !; Pan Krzysztof Martens to już taka Firma, że może sobie pozwolić na
szczery podziw i docenienie wartości czyjejś pracy. I o tym Jego podziwie chyba trzeba pamiętać, gdy
zacznie się - musi się rzecz tak nazwać - ujadanie.
Panie Redaktorze!
Gratuluję Panu najsolenniej udanego dzieła i życzę - póki co - dzielności w odpieraniu spodziewanych
napastliwości, a "na zaś" - równie (jak dotąd) wspaniałych pomysłów i
zdrowia do ich realizacji.
Z najszczerszymi serdecznościami -
Mieczysław Sokołowski, N. Sącz, 10.X.2005. |
|
Dziekuję Panie Władysławie,
Pana książka Wspólny Język XXI to mistrzostwo swiata! Ten system można "podpiąc" pod
każdy - tzn. wykorzystać zawarte tam konwencje i gadgety, a zwłaszcza perfekcyjnie opracowany podwójny magister, rewelacyjne odpowiedzi po otwarciach 1kier/pik, transferowy trzeci kolor, licyacja po 1BA, itd.
Tak, ale komu chce sie pracowac nad systemem? Z własnych obserwacji wiem, że klepie sie u nas WJ-tem zwykle tym najstarszym, powiedziałbym prymitywnym. Mi takze trudno przekonac kolegów z druzyny do przyswajania wiedzy, ale... mam juz na tym poletku skromne sukcesy.
A tak nawiązujac do ostatnich Bermuda Bowl: Jakże przykro oglądać, gdy Włosi leją nas w licytacji.
Z poważaniem - Ryszard Bochenek (Ropczyce)
|
Odwrotne podniesienie 1
- 2
)
/
)